بزرگترین و خاطره انگیزترین قرار بلاگ اسکایی ها در

  ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۷

قرار .... قرار ....قرار .... قرار ....قرار .... قرار ....

سلام!

زمان و مکان قرار بلاگ اسکایی ها .....

زمان :

پنج شنبه ۱۹ اردیبهشت

ادامه مطالب در لینک زیر ....

http://1st-gharar.blogsky.com/

آیا فکر می کنی خدا همین نزدیکی هاست؟ همین دورو برها؟ از کجا این را
می دانی؟هیچ وقت نزدیکی او را احساس کرده ای ؟هیچ وقت فکر کرده ای چه وقت هایی بیشتر نزدیکت می آید؟
اما چرا... چرا گاهی این قدر احساس فاصله می کنیم؟

سوگند را ساختیم تا سوگند یاد کنیم که عاشق بمانیم ....
با سوگند شروع می کنیم ، با امید ادامه می دهیم و
آرزوداریم با وصال ختم شود ....
سوگند می خوریم به زیبایی عشق پاک که
دل از هم نگیریم ، که لحظه ای از یاد یکدیگر
غافل نشویم ، که برای هم باشیم و به
یاد هم ، که دوست داشتن را از یاد نبرده
و با آمدن هر سپیده و شروع هر روز به یاد
یکدیگر چشم به جهان بگشاییم ....
و در
آخر سوگند به عشق که در غم و شادی با هم باشیم و شریک هم

امسال سالگرد وبلاگم با اتفاقاتی همراه بود که این سالگرد رو برای من متفاوت تر کرد

طوری که تمام زندگیم دچار دگرگونی شد

آره...

بلاخره تونستم توانی را در خودم ایجاد کنم برای بدست آوردن عشقی که منو دوباره احیاء کرد، با ورودش به زندگیم روح دوباره ای دمید در جان بی روح من.

چند وقت پیش بطور رسمی عشقم رو از خانوادش خواستگاری کردم که طی رفت و آمدی، آنها با ورود من به جمع خانواده شون موافقت کردند.

آره ...

وارد مرحله جدیدی از زندگی شدم که در آن زندگی به رنگی دگر برایم در آمده است.

آره.............

اینم سالگرد وبلاگم با بهترین خاطره زندگیم

کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود

و انسان با نخستین درد

در من زندانی ستمگری بود

که به آواز زنجیرش خو نمی کرد

و من با نخستین نگاه تو آغاز شدم...

تَوان آن را داشته باشم که ادامه دهم اگر زمانه بر وفق مراد نگشت از نو آغاز کنم زیبایی را ببینم هنگامی که دیگران ناتوان از دیدانند می خواهم... امید رویایی نو داشته باشم و شکیبا تا رویاهایم همچنان ادامه یابد... و خردمند آنگونه که به آینده چشم داشته باشم...

خط آخر... همه گناهکارند....هیچ کس از خود ما گناهکارتر نیست بالاترین...بالاترین خودت باش... آنقدر قوی باش که بتوانی با روزگار روبرو شوی . آنقدر ضعیف باش تا بتوانی قبول کنی که نمی توانی همه ی کارها را به تنهایی انجام دهی . و در مقابل کسانی که به کمک تو احتیاج دارند بخشنده باش . در مورد نیاز های شخص ات صرفه جو و قانع باش . آنقدر عاقل باش تا قبول کنی در مورد همه چیز آگاهی نداری . آنقدر ساده باش که به معجزه اعتقاد داشته باشی . شادی هایت را با دیگران تقسیم کن . در غم و اندوه دیگران شریک شو . راهنمای افرادی باش که خود را گم کرده اند . هنگامی که تردید داری پیرو کسانی باش که به موفقیت رسیده اند . اولین کسی باش که به رقیب پیروزت تبریک می گویی آخرین کسی باش که از رفیق شکست خورده ات انتقاد می کنی . برای اینکه دچار اشتباه نشوی از جایی که قدم بعدیت را می گذاری مطمئن شو . از مقصد و هدفت خاطر جمع شو تا مبادا راه غلط را بروی . با کسانی که به تو عشق می ورزند مهربان باش . و بالاتر از همه خودت باش...

حرفی برای گفتن نمانده

وقتی تو خاموشی چه دلیلی هست برای شادی

 وقتی تو نیستی چه بهانه‌ای برای گریه هست

 وقتی حضور چشمانت نیست چه نیازی به زندگی است

 وقتی تو میروی چه اهمیتی دارد تپیدن قلب

وقتی عشقت را دریغ کردی بیهوده شد وجود من

تو نمیدونی من چه کشیدم وقتی که گفتی تورو نمیخوام
باو ر ندارم که دیگه نیستی حالا تو رفتی من اینجا تنهام
یه شاخه گل و یه قصه تلخ وقتی که گفتی تورو نمیخوام
خیال می کردم میخوای بترسم شاید هنوزم باور نکردم
چشمای گریون دست های خسته دوری چشمات منو شکسته
رنگ اون چشمات چشمهای سیاهت زد زیره دلت دستامو بسته
شاید یه حسود چشمون زده بگو کی ما رو تنهایی دیده
ولی میدونم تو آسمونها قصه ما رو یکی شنیده
تو باور نکن هر کی بهت گفت پیشت میمونم پیشت میمونم
باور ندارم که دیگه نیستی تا ته دنیا از تو میخونم

دوباره قلم به دست می گیرم تا بنوسم برای تو ... تویی که فقط و فقط با یاد تو روزگارم به آرامش می رسد.

قلبم کوچک تر از آنی است که ظرفیت خوبی های تو را داشته باشد .اما در سکوت پر از فریاد خودم می گریم و می گویم با همین قلب کوچک ،به وسعت تمام خوبی ها و سادگی هایت دوستت دارم.

در خلوت تنهایی مرگبار خود فریاد زدم.دستم را زیر پلک هایم بردم.

با انگشتان لرزان خودم جوهری از ناب ترین قطرهای اشک دیده ام را بر روی صفحه سفید و دست نخورده قلبم کشیدم و آرام گفتم :دوستت دارم و در حسرت دیدارت یک آسمان اشک در سینه دارم .

نو شدن دمادم فلسفه بقای عالم امکان است و رمز پایداری و پیوستگی عالم خلق، در جهان آدمی نیز، تذکر یافتن دمادم و همیشگی به حقیقت وجود انسان که نفخه

ربانی است و سرشت انسان که محبت خداوندی است، رمز حیات و درک فتوحات قلبی است.

همآوایی انسان با نوروز بهار، تجدید حیات باطنی اوست و نوروز آدمی، طلب بهترین و برترین حال ها از خداوند است تا انقلاب عمیق در جان آدمی، به تحول حال او به احسن حال منجر شود

نوروزی دیگر از راه می‌رسد. نوروزی به استواری دماوند، به قدمت استوره، به تازگی برگهای بهاری. نوروزی دیگر از راه می‌رسد تا کوی و برزن و خیابان پر شود از مردمانی که در پی اینند تا زیبایی افزای این جشن کهن باشند.
چه زیباست که هنگام تحویل سال نو؛ این زیباترین ساعات و نابترین لحظات گفتگو با پروردگار در مقابل سفره هفت سین دعای تحویل سال بخوانیم و کلام حق را تلاوت کنیم و اکنون که این حیات طبیعت با ماه فرخنده ربیع الاول میلاد پیامبر عزیزمان آغاز می گردد، بر کنار سفره هفت سین با یاد او و فرزندش، یگانه منجی عالم حضرت بقیه الله اعظم (عج) نجوا می کنیم، باشد تا دعایمان برای ظهورش امسال به استجابت رسد و با حضورش بهار زمین و جانمان به یکباره شکفته شود. پس دست بر دعا به درگاه مهربانترین ها بر میداریم ای خدای خوبم:

*****************************************************************

 یا مقلب القلوب والابصار یا مدبر الیل و النهار یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال

*****************************************************************

یا مقلب القلوب والابصار؛ پروردگارا تو مقلب القلوب و الابصاری که قلب‏ها را به سمت کمال دگرگون مى‏سازی و چشم‏ها را به سوى خود مى ‏دوزی. قلب‏ها چون کرات دگرگون مى ‏شوند؛ ولى پس از دگرگونى، باید استوارى یابند؛ اگر قلوب دگرگون شدند و سپس بر دین الاهى استوار گردیدند، ابصار نیز چنین مى‏ شوند؛ زیرا ابصار فرمانبردار قلوبند، پس مددمان کن.

یا مدبر الیل و النهار؛ لیل و نهار نماد ظلمت و نورند. اگر تو شب و روز را تدبیر مى ‏کنی، ظلمت و نور را هم مى ‏آفرینی. پس فقط تو مى ‏توانی چنان تدبیر کنی که پرده ظلمت از روى دل کنار رود و نور معرفتش بر آینه قلب بتابد.

یا محول الحول و الاحوال حول حالنا الی احسن الحال؛

انجام واجبات را چون چراغى فرا راه ما قرار دهی تا ما را به سوى حسن حال الهى رهنمون شود. زنگار صفات پلید را از آینه دلمان بزدایی تا سوء حال ما به حسن حال نگار تبدیل شود.

خدایا شکر ایام شادی و نشاط را نصیبم کن.